4 januari 2018

De wereldgoal en de kortsluiting

Dat Henk Vos niet de meest populaire Feyenoorder aller tijden was, mag een understatement heten. De man van de witte schoenen tegen Borussia Mönchengladbach en de uitspraak dat hij lachte om fans die kritiek op hem hadden, omdat die toch alleen maar jaloers waren dat hij zoveel geld verdiende, terwijl zij achter de lopende band stonden, was zo impopulair dat aanvoerder Ronald Koeman zich ooit geroepen voelde supporters in een open brief op te roepen tot steun voor Vos. Er was echter een moment dat het er serieus op leek dat alles misschien toch nog goed zou kunnen gaan komen tussen Vos en de fans. Om precies te zijn, was dat op een augustusavond in 1997, toen Feyenoord het in de jacht op deelname aan de Champions League opnam tegen het Finse FC Jazz en met een 3-1 voorsprong de kleedkamer mocht opzoeken.

Spelend als linksbuiten, was Vos die helft bij alle drie de goals betrokken. De openingsgoal kwam na een kwartiertje spelen tot stand, toen zijn tegenstander bij een doorbraak links in het strafschopgebied aan de noodrem moet trekken en een penalty veroorzaakte. Het was specialist Jean Paul van Gastel die de strafschop verzilverde. Later die helft volgde het absolute hoogtepunt van de Feyenoordcarrière van Vos, toen hij van buiten het strafschopgebied een lange pass van Van Gastel op de slof nam met een schitterende volley en de bal als een kanonskogel in het doel verdween. Het was een absolute wereldgoal. In de negenendertigste minuut volgde een tweede goal voor Vos, wederom op aangeven van Van Gastel. Ditmaal ging het om een goed geplaatste kopbal op een indraaiende vrije trap.